Bij de Eenzame Uitvaart van Emmanuel Ayodeji
Op 3 augustus 2022 was ik nogmaals – nu als vervangend stadsdichter – bij een Eenzame Uitvaart betrokken. Ik kreeg zeer weinig tijd voor mijn gedicht, wist nauwelijks iets van deze man af en schreef Vluchtweg. Kort voor de teraardebestelling kreeg ik meer informatie: het betrof de Nigeriaanse student Emmanuel Ayodeji (geboren op 3 november 1987), die in november 2021 naar Oekraïne reisde om daar zijn studie af te ronden. Na de inval van Rusland in februari 2022 vluchtte hij naar Polen. Na zes weken kwam hij in maart als vluchteling naar Nederland, waar hij enige maanden in Eindhoven verbleef en ziek werd, besmet met tuberculose. Op 18 juli raakte hij in comateuze toestand, waarna hij op 23 juli werd overgeplaatst naar de tbc-kliniek van het Radboud Ziekenhuis, waar hij op 27 juli overleed. Op 3 augustus, negen maanden nadat hij uit zijn vaderland was vertrokken, werd hij begraven op begraafplaats Rustoord te Nijmegen. Ik sprak daar een snel aangepaste tekst uit en legde die op de kist. Maar ik druk hier de ongekuiste, oorspronkelijke tekst af.
VLUCHTWEG
Bij de Eenzame Uitvaart van Emmanuel Ayodeji
Hoewel aan ieder in de dood gelijk, ging u eenzaam
heen, ver van waar en uit wie u bent geboren.
Ging u om te leren naar het westen, er te werken
of als vluchteling uw dromen achterna en stond
u duizend doden uit, door de Russen uit
uw nieuwe vaderland verdreven?
Om ten slotte ver weg van Nigeria in Nederland
te sterven, het beloofde helend land
waar Nijmeegse artsen u van uw benauwenis zouden
bevrijden, maar waar uw vluchtweg strandde?
Wij moeten gissen naar uw leven voor de dood.
Al was uw heengaan wreed, rust zacht waar vrede heerst.