Op 22 februari draagt Wim van Til zijn taak als artistiek leider van het PcN over aan Willemijn van den Geest in Bibliotheek Mariënburg te Nijmegen. Ook wordt de toekomstvisie 2024-2028 gepresenteerd.
Ik houd daar een korte voordracht en lees voor Wim zijn favoriete gedicht uit mijn werk: Vloedlijn
VLOEDLIJN
Nooit moeder zo nabij
als bij Bordeaux. De cel
waaruit ik bel, maakt
nu het vloed is bijna
water. Ik voed de navel-
streng van duizend kilo
meter ouderwets met
munten. Cijfers geven aan
hoelang ik nog mag luisteren
naar adem die mij leven gaf.
De haren in mijn oren rijzen
van de dingen die zij fluisterend
kan zeggen nu ik zover weg ben.
Als ik naar vader dreg, bekent
zij mij zijn dood vlakbij.
Ik hoor hem sterven in haar stem.
Tweemaal per week spoelt moeder
aan, ebt vader weg. En ik maar
staren over zee, mijn droge lippen
in de schelp van haar oor.
Na het officiële gedeelte had ik een onderonsje met Piet Gerbrandy