k was enige tijd zijn huisgenoot.
Ik schreef het volgende gedicht over zijn begrafenis:
BOUDEWIJN*
bij zijn begrafenis
Hij was niet goed meer bij zijn hoofd,
dat zag je van hem af. Zijn minzaam lichaam
als een kleine farao omwikkeld met roomwitte
doeken liet men los nabij de wortels van een
droom van een boom die hij ooit had gehad.
Men had hem beter onder zeil geborgen,
stuurman als hij was geweest, met over-
slaande stem, geschapen voor de lach,
het ritme van de slagen commanderend.
Charon bij leven, Man van Smarten in de dood.
Geen zand maar bladeren in alle kleuren
van de herfst vielen hem ten deel tot een
lauwerkrans zich vormend op zijn kindergraf.
* I.M. Boudewijn Overdevest
Natuurbegraafplaats Landgoed Mookerheide
24- 10 – 2024