In de eerste nieuwsbrief van begraafplaats Rustoord in Nijmegen werd mijn gedicht Rustoord opgenomen.
Rustoord
Met lampen aan – God is van Licht –
haar duister tegemoet. Het eeuwig
schijnend lint ontstelt bij kruisingen
het dagelijks verkeer. Soms glipt
een derde tussendoor, verstoort
de stoet, aanvankelijk een bloemen-
corso voor wie niet vermoedt
hoe zij is uitgebloeid om wie
wij even later in de zoden staan.
Familie heeft een alibi voor zonne-
brillen. Achteraan de eerste anekdote.
Na het graf mogen de grappen
harder, hoeveel obers nop op bidders
lijken. Er is jonge na de dood.